Verdieping

Peter de Wit, de tekenaar van Sigmund (de psychiater uit de gelijknamige strip in De Volkskrant) heeft iets tegen Nederlandstalige muziek. Hij heeft er een ontzettende hekel aan. Enkele keren per jaar laat hij Sigmund iets doen waaruit die afkeer blijkt. Hij maakt zo duidelijk dat hij de muziek van bijvoorbeeld De Dijk, Volumia of Van dik hout zwaar klote vindt. Waarom hij het niets vindt wordt uit de korte gag nooit duidelijk. Wel wat er met de bewuste cd's moet gebeuren: in de gracht of op een andere agressieve manier van zich afwerpen. Zijn mening is die van een minderheidsgroep. Nederlandstalige popmuziek zit al jaren in de plus. Veel fans en grote verkoopcijfers. Waarschijnlijk zijn het de simpele rijmpjes en dito deuntjes die de gramschap van Peter de Wit opwekken. Of er Nederlandstalige muziek bestaat die zijn goedkeuring wel weg kan dragen wordt uit het gedrag van psychiater Sigmund niet duidelijk. Waarschijnlijk wel.

 

Liedjes van de groep Oud West maken een goede kans. Oud West is een groep die eerder als Trio Bier door het leven ging en twee bijzondere cd's uitbracht (Verspilde tranen en Dans met mij). Bijna alle nummers van Trio Bier en Oud West nodigen uit tot meezingen. Lappen tekst op aanstekelijke muziek. Deuntjes die blijven hangen en vooral leuke teksten. De belangrijkste songsmid (Rini Dobbelaar) vermijdt het gebruik van clichés. Zo ook Lantarenpalen waarin hij de magie van lantarenpalen bezingt.

Lantarenpalen schijnen hun toverlicht op straat
Een kerkklok in de verte die vroeg z'n uren slaat
En niemand die zich druk maakt
Over wat er komen gaat
Je zou haast gaan geloven
Dat het sprookje nog bestaat

(HvD 2002)

Home Cd's uit de lange staart